శివసముద్రం

నేలరాలిన కవన నక్షవూతమా!
తొలిసారి నిన్ను చూసింది
రాణావూపతాప్ హాల్ బయటనే!
అప్పటినుంచే నీ ఆత్మతో
పాటు దేహాన్ని కూడా ప్రేమించాను
మొదట్నుంచి నా ఫెవరేట్ కవన హీరోవి నువ్వే కదా!
తొలకరి వానకు
నేల తన సుగంధాన్ని వెదజల్లినట్లు
ఎన్ని మార్లు నీ కవన గానాలకు
నా మనసు పరిమళించిందో
ప్రవహించిందో ఉప్పొంగి నాట్యమే చేసిందో
లెక్కలేసి చెప్పలేను గాక చెప్పలేను
ఎలా చెప్పను శివసాగర్!
నీ కవిత్వం తాగి ఊగిపోయిన వాన్ని కదా!
ఎలా చెప్పను చెప్పు
కంభం జ్ఞాన సత్యమూర్తీ!
నీ కవిత్వం నన్నో కవన వెర్రోన్ని చేసింది కదా!
సినిమా పిచ్చోడు ఆడినన్ని రోజులు చూసినట్లు
కవిత్వం రాయాలన్న కాంక్ష
నీ కవిత్వంపై వాలిపోయిన తర్వాత
ఎన్ని రాత్రులు నీ కవన స్మరణలో
ఉన్నానో ఎలా చెప్పగలను.
ఖాదర్ బాయ్ ఖాదర్ బాయ్
నా ఫెవరేట్ సాంగ్ తోటా రాముడి పాటను
సత్యమూర్తి సంతాప సభలోనైనా
చివరిసారిగా పాడవూ!
అజ్ఞాత వీరుల
ఆనందాక్షిశువుల జడివానలో
తడవడానికేగా నువ్వీ జన్మనెత్తింది!
నీవు నా ‘వాడ’ వేలే!
విప్లవ దళాలకూ దళితబలాలకూ
ఆయుధ కవన కర్మాగారం నీవేనని తెగేసి చెప్పగలను
శివ సమువూదమా!
నా కవన కలల సమువూదానివి నీవే!
చీకటి చిరుత పులిని
జీవితమంతా వేటాడిన విల్లంబులు ఈ నీ కవనాలేకదా!
ఎన్నెన్ని ‘ఎదురీత’ లీదావో
కళ్లున్న వాళ్లకీ కన్నీళ్లున్న వాళ్లకీ
ఎలా తెలియకుండా ఉంటుంది!
చిరుగాలి నా ఇంట్లోకి ఎప్పుడొచ్చినా
నీ సితారా సంగీతాన్ని వినిపించకుండా వెళ్లదు
దొరలు కూలి పోవాలనే గదా!
బతుకునంతా చిందరవందర చేసుకున్నావ్
ఎంత సాహసం నీకు దాచుకున్న నీ కవన విల్లంబుల్ని
నీ కిస్తా తమ్ముడా! నీ కిస్తా తమ్ముడా అంటూ
వరవరరావు ఇంట్లోనే వదిలి వెళ్లావని నేననుకోవడంలేదు!
పంచినంత కాలం ఆదివాసులకు పంచావ్
నీకు తోచిన దారిలో
దళితులకూ బహుజనులకూ పంచుతూ పంచుతూ నిష్క్రమించావ్
ఏదైతేనేమ్ విప్లవ కవిగానే దళితోద్యమ కవిగానే
వెళ్లావు గానీ అడుగు వెనక్కు వేయలేదు కదా!
అర్థమైన వారికి అర్థమైనంత అర్థమైందిలే!
ఐనా శ్రీశ్రీ తర్వాత
మా నిలు కవన విగ్రహం నీ కవిత్వమే
మునిగిపోయిన పడవలో
హాయిగా నువ్వు నిద్రపోతున్నందుకు బాధగానే ఉంది
నీ సమాధి పక్కన
నవ్వుతూ వెలిసే సమాధులు ఎన్ని వెలిసినా
మళ్లీ నువ్వు నెలబాలుడిగా జన్మిస్తావ్
కవన సంభాషణ మొదలు పెడతావని
నీ ఆత్మకథ చెబుతూనే ఉంది
ఇరాక్ ఇసుక రేణువుల్ని
ప్రేమించిన నీ ప్రేమను ప్రేమించకుండా
ఉండలేక పోతున్నాను
నీకు నువ్వు చూసుకున్నావోలేదో
నడచిన నీ పాదమువూదల్లో
అమరులు మినుగురు
పురుగుల్లా అగపడుతూనే ఉన్నారు
నా కింకా నమ్మకమే
నీ నల్లాని సూర్యుడు అజ్ఞాత
సూర్యుడితో కలిసి నడవగలడని.
తల్లీ నన్ను కన్నందుకు అని అన్నావు గానీ
మా తెలంగాణ తల్లులు కొప్పులో ముడుచుకుని నిన్ను దాచుకుంటారులే!
ప్రజల ఇంటిముందు చల్లే కల్లాపిలోనే కాదు
ఆకాశంలో వెలిసే
ఇంద్రధనుస్సుల్లోనూ నువ్వు తప్పక అగపడతావు
అడవిలో పండించిన వెన్నెలవు కదా!
నిన్నెలా మరువగలం!
విప్లవం యాడుందిరా అంటే
నీ చెల్లి చెంద్రమ్మలు
రాంజీ గోండ్ దగ్గరికి తోలుకు పోయి చూపుతారిప్పుడు
శివసాగర్! శివసాగర్!
నువ్వు నేల కొరిగావని
ఎన్నెన్ని సచివాలయాలు అనకుంటే అనుకోనీ
నువ్వు నడిచిన దారి మూసుకు పోదు!
అది మరింత వెడల్పయి చరివూతను లిఖించగలదు.
-నాళేశ్వరం శంకరం
http://www.namasthetelangaana.com/Editpage/article.asp?category=1&subCategory=7&ContentId=98677